GENEL BİLGİ

Günümüzde televizyon (TV) en s›k kullan›lan ve eriflilmesi en kolay kitle iletiflim arac›d›r. TV’nin en büyük tüketici kitlesi çocuklard›r (fiirin 2003). Çocuklar 3-4 yafl›ndan bafllayarak 12-13 yafl›na kadar günde ortalama en az 1-2 saat TV izlemektedirler (Ayranc› 2004). Araflt›rmalarda çocuklar›n TV’de yaln›z çocuk izleyici kitlesi dikkate al›narak haz›rlanm›fl çocuk programlar›n›n yan› s›ra yetiflkinlere yönelik programlar› da izledikleri belirtilmifltir (Cesur ve Paker 2007, Çapl› 2001, Ayranc› ve ark. 2004).

 Araştırma çalışmaları televizyondaki şiddeti izlemenin, saldırgan davranışın gelişimine bağımsız olarak katkı yapan faktörlerden biri olduğunu ortaya çıkarmaktadırlar. Çocuklar›n oyun oynarken çizgi film kahramanlar›n› oyunlar›na katmalar› ve taklit etmeleri, çizgi filmlerden gördüklerini hayatlar›na katacak kadar çok etkilendiklerini gösterir. Bunun sonucunda sald›rgan davran›fllarda bulunan anti-sosyal, sald›rgan bir çocuk oluflur. Çocuk sa¤l›¤› hemfliresi olarak ailelere televizyon izleme sürelerinin çocu¤a b›rak›lmamas›n›n ve çocuklara bü- yükler için yay›mlanan programlar izletilmemesinin önemi anlat›lmal›d›r Sürekli TV ile iç içe olan çocuklarda antisosyal davran›fllar›n geliflti¤i görülmekte, oyuncaklara karfl› fliddet gösterme gibi önemsiz davran›fllardan, karfl›lafl›- lan problemin çözümünde fliddeti çözüm olarak görme, artm›fl düflmanl›k duygular› gibi ciddi davran›fllara kadar de¤iflmektedir (Cantor 2000,Wilson ve ark. 2002). Televizyonda özellikle fliddet içeren programlar› izleyen çocuklarda ileri yafllarda dikkat eksikli¤i ortaya ç›kmakta; biliflsel, duygulan›m ve davran›flsal süreçlerinde olumsuz de¤iflikliklere neden olmakta ve sonuçta hayat olaylar›na karfl› duyars›zlaflma bafllamaktad›r (Funk ve ark. 2004, Anderson ve Bushman 2001). Ço¤unlukla çocuklar›n fliddet içeren filmleri veya haber programlar›n› izlememesi gerekti¤i düflünülmektedir, fakat ayn› hassasiyet "masum" çizgi filmler konusunda gösterilmemektedir. Örne¤in, Tom ve Jerry tüm bir film boyunca birbirlerini yemekte, kafalar›n› yüzlerce kez tavana çarpmakta, vücutlar›n›n üzerinden tanklar geçmektedir, ama sonuçta bir fley olmamaktad›r

Medyadaki şiddete maruz kalma izleyicilerde saldırgan ve şiddet davranış riskini arttırmaktadır. Saldırganlık diğer bireye zarar vermek amacıyla doğrudan yapılan ve yöneltilen belirli bir davranış olarak tanımlanmaktadır. Saldırgan davranış her zaman fiziksel biçimde ve özellikte olmamaktadır. Psikologlar sözle intikam alma, misilleme yapma, dedikodular yaymayla meşgul olma ya da insanlara hakaret etme ya da küfür gibi saldırganlığın daha hafif biçimlerini ayırt etmektedirler (Ostrow ve Godleski, 2010). İlişkisel ya da sosyal saldırganlık bir kişiye fiziksel olarak zarar vermekten çok duygusal olarak acı çektirmeyi amaçlamaktadır. Sosyal saldırganlık erkek çocuklarla karşılaştırıldığında kız çocukları arasında daha çok gözlemlenmektedir

Ailede televizyonu izleme sıklığı ya da boş zamanda televizyonu seyretme sıklığı, çocukların televizyonda betimlenen şiddete maruz kalma derecesini etkilemektedir.

Başka bir önemli nokta ise şudur ki aileler, genel bağlamda saldırı içerikli olmasalar da bazı animasyon filmlerini, 0-6 yaş grubu çocuklar için uygun değilse izletmemeye dikkat etmelilerdir.